Een mensonvriendelijke samenleving

Het valt me steeds meer op dat onze samenleving de laatste jaren trekken begint te vertonen die voor sommige mensen zacht uitgedrukt, behoorlijk mensonvriendelijk zijn. En mensen zoals ik, met een beperking, merken daar dagelijks de gevolgen van.
Ik formuleer voorzichtig, want tegenwoordig kun je, ook al kies je de woorden nog zo doordacht en zorgvuldig, op een fiks commentaar rekenen als iemand het niet met je eens is.
Ook dit vind ik een onderdeel van deze mensonvriendelijke samenleving. We schijnen allemaal op de één of andere manier ons gelijk te willen halen. En dat is waarschijnlijk ook zo en ook wel ergens terecht. Maar de manier waarop…… , dat stuit me echt tegen de borst. Waar is het normale gesprek? Waar is gewoon eens naar elkaar luisteren als je het niet met elkaar eens bent? Waarom gelijk zo star op een standpunt blijven staan en niet eens inleven in het standpunt van de ander? Met elkaar samenwerken is een betere optie dan elkaar tegenwerken. De situatie verandert er namelijk niet door. Het is in de geschiedenis al lang bekend en ook gebleken, dat geweld, geweld uitlokt. Onrecht lokt ander onrecht uit.
Het is tijd om te beseffen dat als een samenleving verruwt en je daar aan mee doet, om wat voor reden dan ook, je je moet realiseren dat je dan zelf ook in zo’n samenleving zult moeten leven. Het wordt tijd dat we ons dit gaan beseffen en weer wat aardiger voor elkaar gaan worden.